verbfirst conjugation
exagitō
exagitō (present infinitive exagitāre, perfect active exagitāvī, supine exagitātum)
Classical[ɛkˈsa.ɡɪ.toː]Ecclesiastical[eɡˈzaː.d͡ʒi.to]
Meaning
- to set in motion
- to drive out or away
- to stir up, shake up, disturb
- to harass, persecute, disquiet, disturb
- to attack (with criticism); criticise, censure, rail at, scold
Latīnē defined in Latin in our graded readers
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | exagitō | exagitābam | exagitābō | exagitāvī | exagitāveram | exagitāverō exagitārō |
| 2nd sg. | exagitās | exagitābās | exagitābis | exagitāvistī exagitāstī | exagitāverās exagitārās | exagitāveris |
| 3rd sg. | exagitat | exagitābat | exagitābit | exagitāvit | exagitāverat exagitārat | exagitāverit exagitārit |
| 1st pl. | exagitāmus | exagitābāmus | exagitābimus | exagitāvimus | exagitāverāmus | exagitāverimus exagitārimus |
| 2nd pl. | exagitātis | exagitābātis | exagitābitis | exagitāvistis exagitāstis | exagitāverātis exagitārātis | exagitāveritis exagitāritis |
| 3rd pl. | exagitant | exagitābant | exagitābunt | exagitāvērunt exagitāvēre, exagitārunt | exagitāverant exagitārant | exagitāverint exagitārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | exagitem | exagitārem | exagitāverim exagitārim | exagitāvissem exagitāssem |
| 2nd sg. | exagitēs | exagitārēs | exagitāverīs | exagitāvissēs exagitāssēs |
| 3rd sg. | exagitet | exagitāret | exagitāverit exagitārit | exagitāvisset exagitāsset |
| 1st pl. | exagitēmus | exagitārēmus | exagitāverīmus exagitārīmus | exagitāvissēmus exagitāssēmus |
| 2nd pl. | exagitētis | exagitārētis | exagitāverītis exagitārītis | exagitāvissētis exagitāssētis |
| 3rd pl. | exagitent | exagitārent | exagitāverint exagitārint | exagitāvissent exagitāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | exagitor | exagitābar | exagitābor |
| 2nd sg. | exagitāris exagitāre | exagitābāris exagitābāre | exagitāberis exagitābere |
| 3rd sg. | exagitātur | exagitābātur | exagitābitur |
| 1st pl. | exagitāmur | exagitābāmur | exagitābimur |
| 2nd pl. | exagitāminī | exagitābāminī | exagitābiminī |
| 3rd pl. | exagitantur | exagitābantur | exagitābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | exagiter | exagitārer |
| 2nd sg. | exagitēris exagitēre | exagitārēris exagitārēre |
| 3rd sg. | exagitētur | exagitārētur |
| 1st pl. | exagitēmur | exagitārēmur |
| 2nd pl. | exagitēminī | exagitārēminī |
| 3rd pl. | exagitentur | exagitārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | exagitā | exagitāre |
| pres. 2nd pl. | exagitāte | exagitāminī |
| fut. 2nd sg. | exagitātō | exagitātor |
| fut. 3rd sg. | exagitātō | exagitātor |
| fut. 2nd pl. | exagitātōte | — |
| fut. 3rd pl. | exagitantō | exagitantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | exagitāre | exagitārī |
| perfect infinitive | exagitāvisse exagitāsse | exagitātum esse |
| future infinitive | exagitātūrum esse | exagitātum īrī |
| present participle | exagitāns | — |
| perfect participle | — | exagitātus exagitāta, exagitātā, exagitātae, exagitātam, exagitātārum, exagitātās, exagitātī, exagitātōrum, exagitātōs |
| future participle | exagitātūrus exagitātūra, exagitātūrā, exagitātūrae, exagitātūram, exagitātūrārum, exagitātūrās, exagitātūre, exagitātūrī, exagitātūrīs, exagitātūrō, exagitātūrōrum, exagitātūrōs, exagitātūrum | exagitandus exagitanda, exagitandā, exagitandae, exagitandam, exagitandārum, exagitandās, exagitande, exagitandīs, exagitandōrum, exagitandōs |
gerundexagitandī, exagitandō, exagitandumsupineexagitātum, exagitātū
ex-ăgĭto, āvi, ātum, 1, v. freq. a.,
I. to drive out of its position or place; to stir up, rouse up, disturb.
I. Lit. (very seldom):
ut quicquid faecis subsederit exagitet, et in summum reducat, Col. 12, 19, 4: vis (venti) exagitata foras erumpitur, Lucr. 6, 583. —Poet.: lustra ferarum Venatu, to disturb, Sil. 16, 553: lepus hic aliis exagitandus erit, to rouse, start, Ov. A. A. 3, 662; cf. Petr. 131, 7.—II. Trop., to rouse up (qs. like a wild beast), to disquiet, harass, persecute, disturb, torment.
A. In gen.:
insectandis exagitandisque nummariis judicibus, Cic. Att. 1, 16, 8; cf. Prop. 2, 8, 19: permulti sedes suas patrias, istius injuriis exagitati, reliquerant, Cic. Verr. 2, 3, 18: ab Suevis complures annos exagitati bello premebantur et agricultura prohibebantur, Caes. B. G. 4, 1, 2; cf. id. ib. 2, 29 fin.: at omnes di exagitent me, si, etc., Hor. S. 2, 6, 54; cf. Ov. F. 5, 141: exagitari verberibus Furiarum, Suet. Ner. 34: quos flagitium, egestas, conscius animus exagitabat, Sall. C. 14, 3: senatus vulgi rumoribus exagitatus, id. ib. 29, 1: rem publicam seditionibus, id. ib. 51, 32.—B. In partic.
1. To scold, rail at, to attack violently, to censure, criticise, satirize, rally (cf.: objurgo, improbo, increpo, vitupero, calumnior, reprehendo;
peto, incuso, etc.): hi omnes convicio L. Lentuli consulis correpti exagitabantur, Caes. B. C. 1, 2, 4: cum etiam Demosthenes exagitetur ut putidus, Cic. Or. 8 fin.; cf. Suet. Aug. 86: inventi sunt, qui hanc dicendi exercitationem exagitarent atque contemnerent, Cic. de Or. 3, 16: in rebus palam a consularibus exagitatis et in summam invidiam adductis, id. Fam. 1, 1 fin.; cf. Cael. ap. Cic. Fam. 8, 11, 3: exagitabantur omnes ejus fraudes atque fallaciae, Cic. Clu. 36, 101; cf. id. Sull. 21: quod apud Lucilium scite exagitat in Albucio Scaevola, quam lepide lexeis compostae, etc., id. Or. 44, 149.—2. To stir up, irritate, excite:
coepere (tribuni) senatum criminando plebem exagitare, Sall. C. 38, 1; cf. vulgum, id. J. 73, 5.—In a good sense: hujus disputationibus et exagitatus maxime orator est et adjutus, incited, urged onwards, Cic. Or. 3, 12.—Of abstract objects: in tali tempore tanta vis hominis leniunda quam exagitanda videbatur, Sall. C. 48, 5; Tac. A. 4, 12.—b. Transf., to stir up, excite the passions themselves: ne et meum maerorem exagitem et te in eundem luctum vocem, Cic. Att. 3, 7, 2;
tristes curas, Luc. 8, 44: furores immiti corde, Cat. 64, 94.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
ex-agitō āvī, ātus, āre,
freq, to rouse, keep in motion, disquiet, harass, persecute, disturb, torment, vex: istius iniuriis exagitati: ab Suevis exagitati, Cs.: rem p. seditionibus, S.: di exagitent me, Si, etc., H.: quos egestas exagitabat, S.—To rail at, censure, criticise, satirize, rally: hi convicio consulis conrepti exagitabantur, Cs.: cum Demosthenes exagitetur ut putidus: exagitabantur omnes eius fraudes.—To stir up, irritate, rouse, excite, stimulate, incite: senatum criminando plebem, S.: disputationibus exagitatus orator: volgum, S.: maerorem: furores corde, Ct.: vis hominis exagitanda, S.: manes, Pr.
Origins
- Proto-Indo-European*h₁éǵʰs
- Proto-Italic*eks
- Latinexagitō
Latin ex- Latin agō Proto-Indo-European *-tós Proto-Italic *-tos Latin -tus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin -tō Latin -itō Latin agitō Latin exagitō From ex- + agitō (“put in motion, drive, impel”).
Descendants
- Englishexagitate
- Italianesagitare