verbthird conjugation
ēvomō
ēvomō (present infinitive ēvomere, perfect active ēvomuī, supine ēvomitum)
Classical[ˈeː.wɔ.moː]Ecclesiastical[ˈɛː.vo.mo]
Meaning
- to vomit up
Latīnē defined in Latin in our graded readers
ex ōre fundōēvomō -ere — in Aeneis, ch. 19
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | ēvomō | ēvomēbam | ēvomam | ēvomuī | ēvomueram | ēvomuerō |
| 2nd sg. | ēvomis | ēvomēbās | ēvomēs | ēvomuistī | ēvomuerās | ēvomueris |
| 3rd sg. | ēvomit | ēvomēbat | ēvomet | ēvomuit | ēvomuerat | ēvomuerit |
| 1st pl. | ēvomimus | ēvomēbāmus | ēvomēmus | ēvomuimus | ēvomuerāmus | ēvomuerimus |
| 2nd pl. | ēvomitis | ēvomēbātis | ēvomētis | ēvomuistis | ēvomuerātis | ēvomueritis |
| 3rd pl. | ēvomunt | ēvomēbant | ēvoment | ēvomuērunt ēvomuēre | ēvomuerant | ēvomuerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | ēvomam | ēvomerem | ēvomuerim | ēvomuissem |
| 2nd sg. | ēvomās | ēvomerēs | ēvomuerīs | ēvomuissēs |
| 3rd sg. | ēvomat | ēvomeret | ēvomuerit | ēvomuisset |
| 1st pl. | ēvomāmus | ēvomerēmus | ēvomuerīmus | ēvomuissēmus |
| 2nd pl. | ēvomātis | ēvomerētis | ēvomuerītis | ēvomuissētis |
| 3rd pl. | ēvomant | ēvomerent | ēvomuerint | ēvomuissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | ēvomor | ēvomēbar | ēvomar |
| 2nd sg. | ēvomeris ēvomere | ēvomēbāris ēvomēbāre | ēvomēris ēvomēre |
| 3rd sg. | ēvomitur | ēvomēbātur | ēvomētur |
| 1st pl. | ēvomimur | ēvomēbāmur | ēvomēmur |
| 2nd pl. | ēvomiminī | ēvomēbāminī | ēvomēminī |
| 3rd pl. | ēvomuntur | ēvomēbantur | ēvomentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | ēvomar | ēvomerer |
| 2nd sg. | ēvomāris ēvomāre | ēvomerēris ēvomerēre |
| 3rd sg. | ēvomātur | ēvomerētur |
| 1st pl. | ēvomāmur | ēvomerēmur |
| 2nd pl. | ēvomāminī | ēvomerēminī |
| 3rd pl. | ēvomantur | ēvomerentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | ēvome | ēvomere |
| pres. 2nd pl. | ēvomite | ēvomiminī |
| fut. 2nd sg. | ēvomitō | ēvomitor |
| fut. 3rd sg. | ēvomitō | ēvomitor |
| fut. 2nd pl. | ēvomitōte | — |
| fut. 3rd pl. | ēvomuntō | ēvomuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | ēvomere | ēvomī |
| perfect infinitive | ēvomuisse | ēvomitum esse |
| future infinitive | ēvomitūrum esse | ēvomitum īrī |
| present participle | ēvomēns ēvomente, ēvomentem, ēvomentēs, ēvomentī, ēvomentia, ēvomentibus, ēvomentis, ēvomentīs, ēvomentium | — |
| perfect participle | — | ēvomitus ēvomita, ēvomitā, ēvomitae, ēvomitam, ēvomitārum, ēvomitās, ēvomitī, ēvomitōrum, ēvomitōs |
| future participle | ēvomitūrus ēvomitūra, ēvomitūrā, ēvomitūrae, ēvomitūram, ēvomitūrārum, ēvomitūrās, ēvomitūre, ēvomitūrī, ēvomitūrīs, ēvomitūrō, ēvomitūrōrum, ēvomitūrōs, ēvomitūrum | ēvomendus ēvomundus, ēvomenda, ēvomendā, ēvomendae, ēvomendam, ēvomendārum, ēvomendās, ēvomende, ēvomendīs, ēvomendōrum, ēvomendōs |
gerundēvomendī, ēvomendō, ēvomendumsupineēvomitum, ēvomitū
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- iram, bilem evomere in aliquem
- to vent one's anger, spite on some one.
- Vesuvius evomit (more strongly eructat) ignes
- Vesuvius is discharging flame.
ē-vŏmo, ŭi, ĭtum, 3, v. a.,
I. to spew out, vomit forth (class.).
I. Lit.:
(haec avis scribitur) conchas cum concoxerit, evomere, Cic. N. D. 2, 49; Suet. Claud. 44; id. Ner. 2; Tac. A. 12, 67; Vulg. Jonah, 2, 11 al.—B. Transf.:
quod (urbs) tantam pestem evomuerit forasque ejecerit, Cic. Cat. 2, 1 fin.: herbas, to put forth, Col. 8, 15, 3: ignes (Vesbius), Sil. 17, 594: pecuniam devoratam, to disgorge, give up, Cic. Pis. 37: Nilus in Aegyptium mare se evomit, discharges itself, empties, Plin. 5, 9, 10, § 54.—II. Trop.:
virus acerbitatis suae apud aliquem, Cic. Lael. 23, 87: in aliquem orationem ex ore impurissimo, id. Phil. 5, 7, 20: iram in aliquem, Ter. Ad. 3, 2, 14; cf. id. ib. 3, 4, 65; id. Hec. 3, 5, 65.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
ē-vomō uī, itus, ere,
to spew out, vomit forth: eas (conchas): partem maris ore, O. — To spew out, eject, expel, disgorge: quod (urbs) tantam pestem evomuerit: Faucibus fumum, V.—Fig., to vent, disgorge: iram in eos, T.: in me orationem.
Origins
- Proto-Indo-European*h₁éǵʰs
- Proto-Italic*eks
- Latinēvomō
Latin ex- Proto-Indo-European *wémh₁ti Proto-Italic *wemō Latin vomō Latin ēvomō From ex- + vomō.