proper noun · masculinesecond declension
Euphēmus
Euphēmus m (genitive Euphēmī)
Classical[ɛu̯ˈpʰeː.mʊs]Ecclesiastical[eu̯ˈfɛː.mus]
Meaning
- a masculine praenomen
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Euphēmus | Euphēmī |
| genitive | Euphēmī | Euphēmōrum |
| dative | Euphēmō | Euphēmīs |
| accusative | Euphēmum | Euphēmōs |
| ablative | Euphēmō | Euphēmīs |
| vocative | Euphēme | Euphēmī |
Origins
From Ancient Greek Εὔφημος (Eúphēmos).
Descendants
- GermanEuphemos
- FrenchEuphème
- ItalianEufemo
- PortugueseEufemo
- SpanishEufemo
- EsperantoEŭfemo
- PolishEufemos
- RussianЕвфем