proper noun · masculinesecond declension
Eunicus
Eunicus m sg (genitive Eunicī)
Classical[ˈɛu̯.nɪ.kʊs]Ecclesiastical[ˈɛːu̯.ni.kus]
Meaning
- masculinesingularA comic of Athens
- masculinesingularA statuary of Mytilene
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Eunicus | — |
| genitive | Eunicī | — |
| dative | Eunicō | — |
| accusative | Eunicum | — |
| ablative | Eunicō | — |
| vocative | Eunice | — |
Origins
From Ancient Greek Εὔνικος (Eúnikos).