proper noun · masculinesecond declension
Eugenius1
Eugenius m (genitive Eugeniī)
Classical[ɛu̯ˈɡɛ.ni.ʊs]Ecclesiastical[eu̯ˈd͡ʒɛː.ni.us]
Meaning
- masculineA Roman cognomen and later a male given name from Ancient Greek, equivalent to English Eugene
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Eugenius | Eugeniī |
| genitive | Eugeniī | Eugeniōrum |
| dative | Eugeniō | Eugeniīs |
| accusative | Eugenium | Eugeniōs |
| ablative | Eugeniō | Eugeniīs |
| vocative | Eugenī | Eugeniī |
Origins
Borrowed from Ancient Greek Εὐγένιος (Eugénios, from εὐγενής (eugenḗs, “well-born”) + -ιος (-ios, adjective suffix)).
Descendants
- CatalanEugeni
- FrenchEugène
- EnglishEugene
- EnglishGene
- GermanEugen
- ItalianEugenio
- OccitanEugèni
- PortugueseEugênio
- PortugueseEugénio
- SpanishEugenio