adjectivefirst/second-declension adjective
ēthicus
ēthicus (feminine ēthica, neuter ēthicum)
Classical[ˈeː.tʰɪ.kʊs]Ecclesiastical[ˈɛː.ti.kus]
Meaning
- adjectiveethic, ethical
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | ēthicus | ēthica | ēthicum |
| genitive | ēthicī | ēthicae | ēthicī |
| dative | ēthicō | ēthicae | ēthicō |
| accusative | ēthicum | ēthicam | ēthicum |
| ablative | ēthicō | ēthicā | ēthicō |
| vocative | ēthice | ēthica | ēthicum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | ēthicī | ēthicae | ēthica |
| genitive | ēthicōrum | ēthicārum | ēthicōrum |
| dative | ēthicīs | ēthicīs | ēthicīs |
| accusative | ēthicōs | ēthicās | ēthica |
| ablative | ēthicīs | ēthicīs | ēthicīs |
| vocative | ēthicī | ēthicae | ēthica |
ēthĭcus, a, um, (scanned ĕthĭcīs, Prud. Hamart. 583), adj., = ἠθικός,
I. moral, ethic (post-class.):
res, ethics, Gell. 1, 2, 4: dictio, which shows the character, Sid. Ep. 8, 11.— Hence adv.: ēthĭcos = ἠθικῶς, morally: dicere, Sen. Contr. 2, 12, 8.Origins
- Ancient Greek ἔθος(éthos)
- Ancient Greek ἦθος(êthos)
- Ancient Greek -κός(-kós)
- Ancient Greek -ῐκός(-ĭkós)
- Latinēthicus
Ancient Greek ἠθικός (ēthikós)bor. Latin ēthicus Borrowed from Ancient Greek ἠθικός (ēthikós).
Descendants
- Catalanètic
- Frenchéthique
- Italianetico
- Englishethicfrom Middle English etik
- Portugueseético
- Romanianetic
- Spanishético
- Galicianético