proper noun · masculinethird declension
Erigōn
Erigōn m sg (genitive Erigōnis)
Classical[ˈɛ.rɪ.ɡoːn]Ecclesiastical[ˈɛː.ri.ɡon]
Meaning
- A river of Macedonia flowing into the Axius near Stobi
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Erigōn | — |
| genitive | Erigōnis | — |
| dative | Erigōnī | — |
| accusative | Erigōnem | — |
| ablative | Erigōne | — |
| vocative | Erigōn | — |
Origins
Borrowed from Ancient Greek Ἐριγών (Erigṓn).