LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

ēnumerātiō

ēnumerātiō f (genitive ēnumerātiōnis)
Classical[eː.nʊ.mɛˈraː.ti.oː]Ecclesiastical[e.nu.meˈrat.t͡si.o]

Meaning

  1. enumeration, listing
  2. recapitulation, summing up

Declension

declension
formsingularplural
nominativeēnumerātiōēnumerātiōnēs
genitiveēnumerātiōnisēnumerātiōnum
dativeēnumerātiōnīēnumerātiōnibus
accusativeēnumerātiōnemēnumerātiōnēs
ablativeēnumerātiōneēnumerātiōnibus
vocativeēnumerātiōēnumerātiōnēs

ē-nŭmĕrātĭo, ōnis, f. enumero,
I. a counting up, enumerating.
I. In gen.: malorum, Cic. Leg. 3, 10: bonorum et malorum, id. Part. Or. 17, 58: singulorum argumentorum, id. Clu. 24: oratorum, id. Brut. 36 fin.—
II. In rhetor. lang., a recapitulation (Gr. ἀνακεφαλαίωσις), Cic. Inv. 1, 29, 45; 1, 52; Quint. 5, 14, 11; 6, 1, 1 al.

Origins

Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin ēnumerātiō From ēnumerō + -tiō.

Descendants
  • Englishenumeration
  • Frenchénumération
  • Italianenumerazione
  • Portugueseenumeração
  • Romanianenumerație
  • Spanishenumeración

Quick answers

What does ēnumerātiō mean in Latin?
ēnumerātiō, a noun, means “enumeration, listing; recapitulation, summing up”.
What is the genitive of ēnumerātiō?
The genitive singular is ēnumerātiōnis. ēnumerātiō is feminine, third declension.
How do you pronounce ēnumerātiō?
In classical Latin, [eː.nʊ.mɛˈraː.ti.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [e.nu.meˈrat.t͡si.o].