noun · femininethird declension
ēnumerātiō
ēnumerātiō f (genitive ēnumerātiōnis)
Classical[eː.nʊ.mɛˈraː.ti.oː]Ecclesiastical[e.nu.meˈrat.t͡si.o]
Meaning
- enumeration, listing
- recapitulation, summing up
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | ēnumerātiō | ēnumerātiōnēs |
| genitive | ēnumerātiōnis | ēnumerātiōnum |
| dative | ēnumerātiōnī | ēnumerātiōnibus |
| accusative | ēnumerātiōnem | ēnumerātiōnēs |
| ablative | ēnumerātiōne | ēnumerātiōnibus |
| vocative | ēnumerātiō | ēnumerātiōnēs |
ē-nŭmĕrātĭo, ōnis, f. enumero,
I. a counting up, enumerating.
I. In gen.:
malorum, Cic. Leg. 3, 10: bonorum et malorum, id. Part. Or. 17, 58: singulorum argumentorum, id. Clu. 24: oratorum, id. Brut. 36 fin.—II. In rhetor. lang., a recapitulation (Gr. ἀνακεφαλαίωσις), Cic. Inv. 1, 29, 45; 1, 52; Quint. 5, 14, 11; 6, 1, 1 al.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
e-numerātiō ōnis, f
enumero, a counting up, enumerating : argumentorum. — In rhet., a recapitulation .
Origins
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin ēnumerātiō From ēnumerō + -tiō.
Descendants
- Englishenumeration
- Frenchénumération
- Italianenumerazione
- Portugueseenumeração
- Romanianenumerație
- Spanishenumeración