noun · neutersecond declension
encōmium
encōmium n (genitive encōmiī or encōmī)
Classical[ɛŋˈkoː.mi.ũː]Ecclesiastical[eŋˈkɔː.mi.um]
Meaning
- Praise, eulogy.
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | encōmium | encōmia |
| genitive | encōmiī encōmī | encōmiōrum |
| dative | encōmiō | encōmiīs |
| accusative | encōmium | encōmia |
| ablative | encōmiō | encōmiīs |
| vocative | encōmium | encōmia |
encōmĭum, i, n., = ἐγκώμιον,
I. praise, eulogy, Quint. 7, 2, 33 (ex conject. Gesn. Halm, encenia).
Origins
Borrowed from Ancient Greek ἐγκώμιον (enkṓmion, “laudatory ode, praise”).
Descendants
- Catalanencomi
- Englishencomium
- Frenchencomium
- Italianencomio
- Portugueseencômio
- Portugueseencómio
- Romanianencomiu
- Spanishencomio