noun · femininethird declension
ēnārrātiō
ēnārrātiō f (genitive ēnārrātiōnis)
Classical[eː.naːrˈraː.ti.oː]Ecclesiastical[e.narˈrat.t͡si.o]
Meaning
- a detailed exposition or interpretation
- broadlya teacher's explanation or interpretation of a text, which he would deliver to his or her students in a class
- especiallythe reckoning, scanning
- conversation
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | ēnārrātiō | ēnārrātiōnēs |
| genitive | ēnārrātiōnis | ēnārrātiōnum |
| dative | ēnārrātiōnī | ēnārrātiōnibus |
| accusative | ēnārrātiōnem | ēnārrātiōnēs |
| ablative | ēnārrātiōne | ēnārrātiōnibus |
| vocative | ēnārrātiō | ēnārrātiōnēs |
ēnarrātĭo, ōnis, f. enarro,
I. a detailed exposition, interpretation: ineffabilis sanctusque sermo, cujus enarratio modum hominis excedat, Lact. 4, 9, 3; Quint. 1, 4, 2 sq.; 1, 8, 18 al.—
II. Esp., the reckoning in metre, scanning:
syllabarum, Sen. Ep. 88, 3.—B. Conversation, Vulg. Sirach, 9, 23; 38, 26.
Origins
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin ēnārrātiō From ēnārrō (“to expound”) + -tiō.
Descendants
- Englishenarration
- Italianenarrazione
- Portugueseenarração
- Spanishenarración