noun · masculinethird declension
emīr
emīr m (genitive emīris)
Classical[ˈɛ.miːr]Ecclesiastical[ˈɛː.mir]
Meaning
- New Latinemir
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | emīr | emīrēs |
| genitive | emīris | emīrum |
| dative | emīrī | emīribus |
| accusative | emīrem | emīrēs |
| ablative | emīre | emīribus |
| vocative | emīr | emīrēs |
Origins
Borrowed from Arabic أَمِير (ʔamīr, “commander, prince”).