LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation, deponent

ēmercor

ēmercor (present infinitive ēmercārī, perfect active ēmercātus sum)
Classical[eːˈmɛr.kɔr]Ecclesiastical[eˈmɛr.kor]

Meaning

  1. deponentto bribe (win or buy through bribery)

Conjugation conjugation 1 deponent

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.ēmercorēmercābarēmercābor———
2nd sg.ēmercāris
ēmercāre
ēmercābāris
ēmercābāre
ēmercāberis
ēmercābere
———
3rd sg.ēmercāturēmercābāturēmercābitur———
1st pl.ēmercāmurēmercābāmurēmercābimur———
2nd pl.ēmercāminīēmercābāminīēmercābiminī———
3rd pl.ēmercanturēmercābanturēmercābuntur———
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.ēmercerēmercārer——
2nd sg.ēmercēris
ēmercēre
ēmercārēris
ēmercārēre
——
3rd sg.ēmercēturēmercārētur——
1st pl.ēmercēmurēmercārēmur——
2nd pl.ēmercēminīēmercārēminī——
3rd pl.ēmercenturēmercārentur——
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.ēmercāre—
pres. 2nd pl.ēmercāminī—
fut. 2nd sg.ēmercātor—
fut. 3rd sg.ēmercātor—
fut. 3rd pl.ēmercantor—
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveēmercārī—
perfect infinitiveēmercātum esse—
future infinitiveēmercātūrum esse—
present participleēmercāns—
perfect participleēmercātus
ēmercāta, ēmercātā, ēmercātae, ēmercātam, ēmercātārum, ēmercātās, ēmercāte, ēmercātī, ēmercātīs, ēmercātō, ēmercātōrum, ēmercātōs
—
future participleēmercātūrus
ēmercātūra, ēmercātūrā, ēmercātūrae, ēmercātūram, ēmercātūrārum, ēmercātūrās, ēmercātūre, ēmercātūrī, ēmercātūrīs, ēmercātūrō, ēmercātūrōrum, ēmercātūrōs, ēmercātūrum
ēmercandus
ēmercanda, ēmercandā, ēmercandae, ēmercandam, ēmercandārum, ēmercandās, ēmercande, ēmercandīs, ēmercandōrum, ēmercandōs
gerundēmercandī, ēmercandō, ēmercandumsupineēmercātum, ēmercātū

ē-mercor, ātus, 1,
I. v. dep. a., to buy up, purchase, bribe (post-Aug.): adulterium ingentibus donis, Tac. A. 13, 44: aditum principis, id. ib. 16, 1: avaritiam praefecti, id. ib. 12, 45; cf. id. ib. 12, 14.!*? emercor, part. perf. in pass. signif., Amm. 21, 6, 8; 26, 2, 4.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁éǵʰs
  2. Proto-Italic*eks
  3. Latinēmercor

Latin ex- Latin mercor Latin ēmercor From ex- + mercor.

Quick answers

What does ēmercor mean in Latin?
ēmercor, a verb, means “to bribe (win or buy through bribery)”.
What are the principal parts of ēmercor?
ēmercor, ēmercārī, ēmercātus sum (first conjugation, deponent).
How do you pronounce ēmercor?
In classical Latin, [eːˈmɛr.kɔr]; in ecclesiastical (church) Latin, [eˈmɛr.kor].
Where does ēmercor come from?
Proto-Indo-European *h₁éǵʰs → Proto-Italic *eks → Latin ēmercor.