noun · masculinesecond declension
embolus
embolus m (genitive embolī)
Classical[ˈɛm.bɔ.ɫʊs]Ecclesiastical[ˈɛm.bo.lus]
Meaning
- masculinepiston
- Medieval Latinmasculinealley, back street
- New Latinmasculinegunstick, ramrod
تفنك چبوغی tüfenk ćiubughy. Embolus, bacillus immisorius, virga stipatoria, quâ inculcatur farsum. Ladstecke / Ladstab. La bachetta. La baguette. Sztępel.
—1680, Franciszek à Mesgnien Meninski, “embolus”, in Thesaurus linguarum orientalium, Turcicae, Arabicae, Persicae, praecipuas earum opes à Turcis peculiariter usurpatas continens, nimirum Lexicon Turkico-Arabico-Persicum (in Ottoman Turkish, Turkish, Latin, German, Italian, French, and Polish), Vienna, column 1297: - New Latinmasculineany foreign body, especially a migrated thrombus, that travels through the blood vessels, such that it becomes lodged
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | embolus | embolī |
| genitive | embolī | embolōrum |
| dative | embolō | embolīs |
| accusative | embolum | embolōs |
| ablative | embolō | embolīs |
| vocative | embole | embolī |
Origins
- Proto-Indo-European*h₁én
- Ancient Greek ἐν(en)
- Ancient Greek ἐμ-(em-)
- Latinembolus
Proto-Indo-European *gʷelH-der. Proto-Hellenic *gʷəlnō Ancient Greek βάλλω (bállō) Ancient Greek ἐμβάλλω (embállō) Proto-Indo-European *-os Proto-Hellenic *-os Ancient Greek -ος (-os) Ancient Greek ἔμβολος (émbolos)bor. Latin embolus Borrowed from Ancient Greek ἔμβολος (émbolos).
Descendants
- Catalanèmbol
- Englishembolus
- Italianembolo
- Portugueseêmbolo
- Spanishémbolo
- Czechembolus