adjectivefirst/second-declension adjective
emblicus
emblicus (feminine emblica, neuter emblicum)
Classical[ˈɛm.blɪ.kʊs]Ecclesiastical[ˈɛm.bli.kus]
Meaning
- Medieval Latinadjectiverelationalemblic
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | emblicus | emblica | emblicum |
| genitive | emblicī | emblicae | emblicī |
| dative | emblicō | emblicae | emblicō |
| accusative | emblicum | emblicam | emblicum |
| ablative | emblicō | emblicā | emblicō |
| vocative | emblice | emblica | emblicum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | emblicī | emblicae | emblica |
| genitive | emblicōrum | emblicārum | emblicōrum |
| dative | emblicīs | emblicīs | emblicīs |
| accusative | emblicōs | emblicās | emblica |
| ablative | emblicīs | emblicīs | emblicīs |
| vocative | emblicī | emblicae | emblica |
Origins
From Arabic أَمْلَج (ʔamlaj) from Sanskrit आमलक (āmalaka).
Descendants
- Englishemblic
- Frenchemblique
- Italianemblica