proper noun · masculinefirst declension
Elva
Elva m sg (genitive Elvae)
Classical[ˈɛɫ.wa]Ecclesiastical[ˈɛl.va]
Meaning
- masculinesingularA Roman cognomen — famously held by
- masculinesingularTitus Aebutius Elva, a Roman consul
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Elva | — |
| genitive | Elvae | — |
| dative | Elvae | — |
| accusative | Elvam | — |
| ablative | Elvā | — |
| vocative | Elva | — |