proper noun · masculinethird declension
Elusatēs
Elusatēs m pl (genitive Elusatium)
Classical[ɛˈɫʊ.sa.teːs]Ecclesiastical[eˈluː.s̬a.tes]
Meaning
- A Celtic tribe of Aquitania mentioned by Caesar
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | — | Elusatēs |
| genitive | — | Elusatium |
| dative | — | Elusatibus |
| accusative | — | Elusatēs Elusatīs |
| ablative | — | Elusatibus |
| vocative | — | Elusatēs |