noun · neuterthird declension
elixir
elixir n (genitive elixiris)
Classical[ɛˈlɪk.sɪr]Ecclesiastical[eˈlik.sir]
Meaning
- Medieval LatinNew Latinneuterelixir
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | elixir | elixira elixiria |
| genitive | elixiris | elixirium |
| dative | elixirī | elixiribus |
| accusative | elixir | elixira elixiria |
| ablative | elixire elixirī | elixiribus |
| vocative | elixir | elixira elixiria |
Origins
From Arabic اَلْإِكْسِير (al-ʔiksīr), from Koine Greek ξηρῐ́ον (xērĭ́on, “medicinal powder”, from ξηρός (xērós, “dry”)), ellipsis of ξηρῐ́ον φᾰ́ρμᾰκον (xērĭ́on phắrmăkon, literally “dry powder medicine”).
Descendants
- Italianelisir
- Frenchélixirfrom Old French elixir
- Romanianelixirfrom Old French elixir
- Englishelixirfrom Old French elixir
- Portugueseelixir
- Spanishelixir
- Spanishelíxir
- Dutchelixer
- Galicianelixir
- Polisheliksirfrom Old French elixir