LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
proper noun · femininethird declension

Eleusīs

Eleusīs f sg (genitive Eleusīnis)
Classical[ɛˈɫɛu̯.siːs]Ecclesiastical[eˈlɛːu̯.sis]

Meaning

  1. An ancient city of Attica, famous for its mysteries of Demeter and Persephone
    sed contra Eleusina clara Salamis.Opposite Eleusis is the famous island of Salamis77 CE – 79 CE, Plinius Maior, Naturalis Historia 4.62.3
    Pisistratus Atheniensis, cum excepisset Megarensium classem, qua illi ad Eleusin noctu applicuerant, ut operatas Cereris sacro feminas Atheniensium raperentc. 40 CE – 103 CE, Sextus Julius Frontinus, Strategemata 2.9.9.2

Declension

declension
formsingularplural
nominativeEleusīs
Eleusīn
—
genitiveEleusīnis
Eleusīnos
—
dativeEleusīnī—
accusativeEleusīnem
Eleusīna, Eleusīn
—
ablativeEleusīne—
vocativeEleusīs
Eleusī
—
locativeEleusīnī
Eleusīne
—

Origins

From Ancient Greek Ἐλευσίς (Eleusís).

In the Academy Smith's classical dictionaries

Quick answers

What does Eleusīs mean in Latin?
Eleusīs, a proper noun, means “An ancient city of Attica, famous for its mysteries of Demeter and Persephone”.
What is the genitive of Eleusīs?
The genitive singular is Eleusīnis. Eleusīs is feminine, third declension.
How do you pronounce Eleusīs?
In classical Latin, [ɛˈɫɛu̯.siːs]; in ecclesiastical (church) Latin, [eˈlɛːu̯.sis].