eiulō
Meaning
- to wail, lament
Latīnē defined in Latin in our graded readers
magnā vōce lūgeōChoosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Lacrimare · Plorare · Flere · Lamentari · Ejulare · Deflere · Deplorare
1. Lacrimare (from δάκρυ) denotes the physical consequence of a certain emotion of the mind, whether joyful or sorrowful, like δακρύειν, to shed tears; whereas plorare (from pluere) denotes a passionate expression of grief, like θρηνεῖν, to wail and cry. Between the two stands flere (φλέω) in opp. to ridere, partaking of the passionless feeling denoted by lacrimare, and of the feeling of grief denoted by plorare, like κλαίειν, to weep. Sen. Ep. 63. Nec sicci sint oculi amisso amico, nec fluant; lacrimandum est, non plorandum. 2. Lamentari and ejulare denote a higher degree of ploratus; but lamentatio (from κλαῦμα?) is, like κωκύειν, a longer continued wailing; ejulare (from εἶα) a wailing interrupted by cries and sobs, like ὀλολύζειν. 3. Plorare and flere are intransitive verbs, as to weep; deplorare and deflere transitive, as to deplore.
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | eiulō | eiulābam | eiulābō | eiulāvī | eiulāveram | eiulāverō ēiulārō |
| 2nd sg. | eiulās | eiulābās | eiulābis | eiulāvistī ēiulāstī | eiulāverās ēiulārās | eiulāveris |
| 3rd sg. | eiulat | eiulābat | eiulābit | eiulāvit | eiulāverat ēiulārat | eiulāverit ēiulārit |
| 1st pl. | eiulāmus | eiulābāmus | eiulābimus | eiulāvimus | eiulāverāmus | eiulāverimus ēiulārimus |
| 2nd pl. | eiulātis | eiulābātis | eiulābitis | eiulāvistis ēiulāstis | eiulāverātis ēiulārātis | eiulāveritis ēiulāritis |
| 3rd pl. | eiulant | eiulābant | eiulābunt | eiulāvērunt eiulāvēre, ēiulārunt | eiulāverant ēiulārant | eiulāverint ēiulārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | eiulem | eiulārem | eiulāverim ēiulārim | eiulāvissem ēiulāssem |
| 2nd sg. | eiulēs | eiulārēs | eiulāverīs | eiulāvissēs ēiulāssēs |
| 3rd sg. | eiulet | eiulāret | eiulāverit ēiulārit | eiulāvisset ēiulāsset |
| 1st pl. | eiulēmus | eiulārēmus | eiulāverīmus ēiulārīmus | eiulāvissēmus ēiulāssēmus |
| 2nd pl. | eiulētis | eiulārētis | eiulāverītis ēiulārītis | eiulāvissētis ēiulāssētis |
| 3rd pl. | eiulent | eiulārent | eiulāverint ēiulārint | eiulāvissent ēiulāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | eiulor | eiulābar | eiulābor |
| 2nd sg. | eiulāris eiulāre | eiulābāris eiulābāre | eiulāberis eiulābere |
| 3rd sg. | eiulātur | eiulābātur | eiulābitur |
| 1st pl. | eiulāmur | eiulābāmur | eiulābimur |
| 2nd pl. | eiulāminī | eiulābāminī | eiulābiminī |
| 3rd pl. | eiulantur | eiulābantur | eiulābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | eiuler | eiulārer |
| 2nd sg. | eiulēris eiulēre | eiulārēris eiulārēre |
| 3rd sg. | eiulētur | eiulārētur |
| 1st pl. | eiulēmur | eiulārēmur |
| 2nd pl. | eiulēminī | eiulārēminī |
| 3rd pl. | eiulentur | eiulārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | eiulā | eiulāre |
| pres. 2nd pl. | eiulāte | eiulāminī |
| fut. 2nd sg. | eiulātō | eiulātor |
| fut. 3rd sg. | eiulātō | eiulātor |
| fut. 2nd pl. | eiulātōte | — |
| fut. 3rd pl. | eiulantō | eiulantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | eiulāre | eiulārī |
| perfect infinitive | eiulāvisse ēiulāsse | eiulātum esse |
| future infinitive | eiulātūrum esse | eiulātum īrī |
| present participle | eiulāns | — |
| perfect participle | — | eiulātus eiulāta, eiulātā, eiulātae, eiulātam, eiulātārum, eiulātās, eiulātī, eiulātōrum, eiulātōs |
| future participle | eiulātūrus eiulātūra, eiulātūrā, eiulātūrae, eiulātūram, eiulātūrārum, eiulātūrās, eiulātūre, eiulātūrī, eiulātūrīs, eiulātūrō, eiulātūrōrum, eiulātūrōs, eiulātūrum | eiulandus eiulanda, eiulandā, eiulandae, eiulandam, eiulandārum, eiulandās, eiulande, eiulandīs, eiulandōrum, eiulandōs |
fortunas meas, App. M. 3, p. 129: sese altius, id. ib. 4, p. 153, 24.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
From ei (“oh!”).
- Italianuggiolare