adjectivefirst/second-declension adjective
duellicus
duellicus (feminine duellica, neuter duellicum)
Classical[duˈɛl.lɪ.kʊs]Ecclesiastical[duˈɛl.li.kus]
Meaning
- adjectivewarlike
nemp’ quem in adulescentia memorant apud reges armis, arte duellica divitias magnas indeptum?
You mean the one who people say acquired great wealth in his youth in the service of kings for his arms and art of war?c. 190 BCE, Plautus, Epidicus 449–451
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | duellicus | duellica | duellicum |
| genitive | duellicī | duellicae | duellicī |
| dative | duellicō | duellicae | duellicō |
| accusative | duellicum | duellicam | duellicum |
| ablative | duellicō | duellicā | duellicō |
| vocative | duellice | duellica | duellicum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | duellicī | duellicae | duellica |
| genitive | duellicōrum | duellicārum | duellicōrum |
| dative | duellicīs | duellicīs | duellicīs |
| accusative | duellicōs | duellicās | duellica |
| ablative | duellicīs | duellicīs | duellicīs |
| vocative | duellicī | duellicae | duellica |
Origins
From duellum + -icus.