LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininefirst declension

ducissa

ducissa f (genitive ducissae)
Classical[dʊˈkɪs.sa]Ecclesiastical[duˈt͡ʃis.sa]

Meaning

  1. Medieval Latinfemininea duchess, the wife of a duke
    DUCISSA, Ducis uxor, apud Rymerum tom. 5. pag. 616. col. 1. Ludewig. Reliq. MS. tom. 5. pag. 501. etc.[1883–1887, Carolus Du Fresne dominus Du Cange, D. P. Carpenterius, [J. C.] Adelung(ius), G. A. L. Henschel, Léopold Favre, Glossarium mediæ et infimæ latinitatis. Editio nova, volume 3, Niort: L. Favre, imprimeur-éditeur, page 202a [i.e. page 202, first of three columns]:

Declension

declension
formsingularplural
nominativeducissaducissae
duchissae
genitiveducissae
duchissae
ducissārum
duchissārum
dativeducissae
duchissae
ducissīs
duchissīs
accusativeducissam
duchissam
ducissās
duchissās
ablativeducissāducissīs
duchissīs
vocativeducissaducissae
duchissae

Origins

From dux + -issa.

Quick answers

What does ducissa mean in Latin?
ducissa, a noun, means “a duchess, the wife of a duke”.
What is the genitive of ducissa?
The genitive singular is ducissae. ducissa is feminine, first declension.
How do you pronounce ducissa?
In classical Latin, [dʊˈkɪs.sa]; in ecclesiastical (church) Latin, [duˈt͡ʃis.sa].