noun · neuterthird declension
drāma
drāma n (genitive drāmatis)
Classical[ˈdraː.ma]Ecclesiastical[ˈdraː.ma]
Meaning
- drama, play
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | drāma | drāmata |
| genitive | drāmatis | drāmatum |
| dative | drāmatī | drāmatibus |
| accusative | drāma | drāmata |
| ablative | drāmate | drāmatibus |
| vocative | drāma | drāmata |
drāma, ătis, n., = δρᾶμα,
I. a drama, play, Aus. Ep. 18, 15.—Hence, drāmătĭ-cum poëma, dramatic, Diom. p. 480 P.
Origins
Borrowed from Ancient Greek δρᾶμᾰ (drâmă, “an act, a theatrical act, a play”).
Descendants
- Catalandrama
- Englishdrama
- Frenchdrame
- GermanDrama
- Portuguesedrama
- Romaniandramă
- Spanishdrama
- Belarusianдра́ма
- Czechdrama
- Indonesiandramafrom Dutch drama