proper noun · masculinesecond declension
Dottius
Dottius m sg (genitive Dottiī or Dottī)
Classical[ˈdɔt.ti.ʊs]Ecclesiastical[ˈdɔt.ti.us]
Meaning
- masculinesingulara Roman nomen gentile, gens or "family name"
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Dottius | — |
| genitive | Dottiī Dottī | — |
| dative | Dottiō | — |
| accusative | Dottium | — |
| ablative | Dottiō | — |
| vocative | Dottī | — |