adverbdīvitiusDIVITIVSdīvitius (comparative, no positive form, superlative dīvitissimē, adjective dīvitior)Classical[diːˈwɪ.ti.ʊs]Ecclesiastical[diˈvit.t͡si.us]☆ KeepMeaningcomparativein a richer manner; in a more sumptuous fashion