adverb
dītius
dītius (comparative, no positive form, superlative dītissimē, adjective dītior)
Classical[ˈdiː.ti.ʊs]Ecclesiastical[ˈdit.t͡si.us]
Meaning
- comparativein a richer manner; in a more sumptuous fashion
dītius,
I. adv. comp.; sup., dītissime, v. dives fin.