noun · femininethird declension
distīnctiō
distīnctiō f (genitive distīnctiōnis)
Classical[dɪsˈtiːŋk.ti.oː]Ecclesiastical[disˈtiŋk.t͡si.o]
Meaning
- difference, distinction
- sign of interpunction, punctuation mark
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | distīnctiō | distīnctiōnēs |
| genitive | distīnctiōnis | distīnctiōnum |
| dative | distīnctiōnī | distīnctiōnibus |
| accusative | distīnctiōnem | distīnctiōnēs |
| ablative | distīnctiōne | distīnctiōnibus |
| vocative | distīnctiō | distīnctiōnēs |
distinctĭo, ōnis, f. distinguo.
I. (Acc. to distinguo, I. B.)
A. In gen.
1. Subject., a distinguishing, discriminating, a distinction:
harum rerum facilis est et expedita distinctio, Cic. Fin. 1, 10, 33; so, facilis ingenui et illiberalis jocis, id. Off. 1, 29 fin.: justorum injustorumque (lex), id. Leg. 2, 5 fin.: veri a falso, id. Fin. 1, 19 fin.: quaestionum, Quint. 4, 5, 6 et saep.— 2. Object., a difference, distinction:
causarum distinctio ac dissimilitudo, Cic. Fat. 19; so, volucrum, Plin. 10, 11, 13, § 29: quae distinctio sit inter ea, quae gignantur, et ea, quae sint semper eadem, Cic. Univ. 8: nulla in visis distinctio, id. Ac. 2, 15 fin.; Dig. 47, 2, 44.—Pregn.: lunae siderumque omnium distinctio, varietas, pulchritudo, ordo, i. e. the differences in their appearance and motions, Cic. N. D. 2, 5, 15.—B. In rhet. and gram.
1. A separation, division, in discourse;
and concr., a mark of separation, sign of interpunction, Cic. de Or. 3, 48, 186; Quint. 1, 5, 27; Diom. p. 432 P.—2. A figure of speech, separation, distinction, Cic. de Or. 3, 54, 206; Quint. 9, 3, 65; esp. the contrast of opposing ideas, id. 9, 3, 82; the parting of opposing voices or votes, Plin. Ep. 8, 14, 6. —
II. (Acc. to distinguo, II.) A setting off, garnishing; an ornament:
distinctio honosque civitatis, Plin. 28, 3, 3, § 13.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
dīstinctiō ōnis, f
STIG-, a distinguishing, discrimination : rerum inter ea: veri a falso: poenarum ex delicto, Ta.— A difference, distinction, variation : in visis: lunae: eiusdem verbi saepius positi, in meaning .—In gram., punctuation .
Origins
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin distīnctiō From distinguō + -tiō.
Descendants
- Catalandistinció
- Frenchdistinctionfrom Old French distinction
- Englishdistinctionfrom Old French distinction
- Italiandistinzione
- Portuguesedistinção
- Romaniandistincție
- Spanishdistinción
- Galiciandistinción
- Piedmontesedistinsion