LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinefourth declension

dissēnsus1

dissēnsus m (genitive dissēnsūs)
Classical[dɪsˈsẽː.sʊs]Ecclesiastical[disˈsɛn.sus]

Meaning

  1. disagreement, quarrel
  2. dissension, conflict

Declension

declension
formsingularplural
nominativedissēnsusdissēnsūs
genitivedissēnsūsdissēnsuum
dativedissēnsuīdissēnsibus
accusativedissēnsumdissēnsūs
ablativedissēnsūdissēnsibus
vocativedissēnsusdissēnsūs

dissensus, ūs, m. dissentio,
I. dissension, disagreement, discord (poet. and in post-Aug. prose), Verg. A. 11, 455; Stat. Th. 10, 558; Dig. 17, 2, 65, § 3; 46, 3, 80.

Origins

Descendants
  • Italiandissenso
  • Spanishdisenso
  • Piedmontesedissens
adjectivefirst/second-declension adjective
dissēnsus2
dissēnsus (feminine dissēnsa, neuter dissēnsum)
Classical[dɪsˈsẽː.sʊs]Ecclesiastical[disˈsɛn.sus]

Meaning

  1. adjectivedifferent
  2. adjectivediffering

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativedissēnsusdissēnsadissēnsum
genitivedissēnsīdissēnsaedissēnsī
dativedissēnsōdissēnsaedissēnsō
accusativedissēnsumdissēnsamdissēnsum
ablativedissēnsōdissēnsādissēnsō
vocativedissēnsedissēnsadissēnsum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativedissēnsīdissēnsaedissēnsa
genitivedissēnsōrumdissēnsārumdissēnsōrum
dativedissēnsīsdissēnsīsdissēnsīs
accusativedissēnsōsdissēnsāsdissēnsa
ablativedissēnsīsdissēnsīsdissēnsīs
vocativedissēnsīdissēnsaedissēnsa

dissensus, a, um, Part., from dissentio.

Quick answers

What does dissēnsus mean in Latin?
dissēnsus, a noun, means “disagreement, quarrel; dissension, conflict”.
What is the genitive of dissēnsus?
The genitive singular is dissēnsūs. dissēnsus is masculine, fourth declension.
How do you pronounce dissēnsus?
In classical Latin, [dɪsˈsẽː.sʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [disˈsɛn.sus].