noun
displĭcentĭa
Meaning
- dissatisfaction, discontent
displĭcentĭa, ae, f. displiceo,
I. dissatisfaction, discontent:
sui (with taedium), Sen. Tranq. An. 2, 8.—II. Med. t. t., indisposition:
corporis, Cael. Aur. Tard. 3, 6, 86; 5, 10, 96.