noun · neutersecond declension
dispendium
dispendium n (genitive dispendiī or dispendī)
Meaning
- neuterexpense, cost
- neuterloss
Latīnē defined in Latin in our graded readers
damnum, iactūradispendium -ī (n) — in IVLIANVS I: Gallia, ch. 16
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | dispendium | dispendia |
| genitive | dispendiī dispendī | dispendiōrum |
| dative | dispendiō | dispendiīs |
| accusative | dispendium | dispendia |
| ablative | dispendiō | dispendiīs |
| vocative | dispendium | dispendia |
dispendĭum, ii, n. dispendo (opp compendium, v. 3, dis, II.),
I. expense, cost, loss (mostly ante- and post-class.; cf.: impensa, impendium, sumptus; also: noxa, damnum, detrimentum, jactura, incommodum).
I. Lit.:
dispendium ideo, quod in dispendendo solet minus fieri, Varr. L. L. 5, § 183 Müll.: sine damno et dispendio, Plaut. Poen. 1, 1, 35; cf. so with sumptus, Ter. Eun. 5, 4, 7: minore nusquam bene fui dispendio, Plaut. Men. 3, 2, 20: ut gratiam ineat sine suo dispendio, Ter. Hec. 5, 2, 29: neque dispendi facit hilum, Enn. ap. Varr. L. L. 5, § 60 Müll.; cf. * Lucr. 2, 1127: alicui afferre dispendium, Col. 4, 24, 1: quod dispendium pauci intellegunt, Plin. 36, 6, 9, § 53: dispendia (comae), Ov. Am. 1, 14, 43; cf. id. ib. 1, 7, 25: viarum, i. e. a roundabout way, Mart. 9, 100: silvae, Luc. 8, 2.—2. Trop.: hic tibi ne qua morae fuerint dispendia tanti, loss of time, * Verg. A. 3, 453:
famae, Claud. VI. Cons. Hon. 452: disciplinae, Aus. Grat. Act. 32.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
dispendium ī, n
dispendo, expense, cost, loss : sine suo dispendio, T.—Plur, Pr.—Fig.: morae, loss of time , V.
Origins
Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -iusnom. Latin -ium Latin dispendium From dispendō (“to weigh out, distribute”) + -ium.
Descendants
- Catalandispendi
- Italiandispendio
- Portuguesedispêndio
- Spanishdispendio
- Galiciandispendio