LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · neutersecond declension

discidium

discidium n (genitive discidiī or discidī)
Classical[dɪsˈkɪ.di.ũː]Ecclesiastical[diʃˈʃiː.di.um]

Meaning

  1. neuterseparation, divorce
  2. neuterdiscord, disagreement

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

declension
formsingularplural
nominativediscidium
disidium, dissidium
discidia
disidia, dissidia
genitivediscidiī
discidī, disidī, disidiī, dissidī, dissidiī
discidiōrum
disidiōrum, dissidiōrum
dativediscidiō
disidiō, dissidiō
discidiīs
disidiīs, dissidiīs
accusativediscidium
disidium, dissidium
discidia
disidia, dissidia
ablativediscidiō
disidiō, dissidiō
discidiīs
disidiīs, dissidiīs
vocativediscidium
disidium, dissidium
discidia
disidia, dissidia

discĭdĭum, ii, n. discindo.
I. A tearing asunder, dividing, parting (freq. in Lucr., elsewh. rare): partibus ejus (sc. corporis) discidium parere et nexus exsolvere, Lucr. 1, 220; cf. id. 249; 452; 2, 120; 3, 839 al.: nubis, id. 6, 293: humi, Sol. 1 med.: terrarum, Amm. 27, 4 al.—
II. A separation of persons or things, a disagreement, discord; also divorce (freq. and class.; see Madvig. ad Cic. Fin. 1, 13, 44, and the Excurs. ib. p. 812 sq.): neque per vinum umquam ex me exoritur discidium in convivio, Plaut. Mil. 3, 1, 60; Cic. Att. 1, 17, 7; id. Balb. 13, 30: qui inter nos discidium volunt, Ter. And. 4, 2, 14; so of the separation of lovers (of man and wife), id. Hec. 3, 5, 26; 5, 2, 16; Cic. Att. 15, 29, 2; Tac. A. 2, 86; 11, 30; Suet. Dom. 3; Ov. M. 5, 530; 14, 79 et saep.; cf.: divortia atque affinitatum discidia, Cic. Clu. 67: desiderium alicujus discidii, id. Phil. 2, 18, 45; cf. id. Att. 4, 1; Sen. de Const. Sap. 8 fin.; Cic. Sull. 21: amicorum discidia, id. Lael. 21, 78; cf. id. ib. 7, 23; 10, 35: ex cupiditatibus odia, discidia, discordiae, bella nascuntur, id. Fin. 1, 13, 44; id. Ac. 1, 12, 43; id. de Or. 3, 16, 61; Liv. 25, 18; Tac. A. 14, 60 al.

Origins

From discindō (“to tear asunder”) + -ium, from dis- + scindō (“to cleave, tear”); compare excidium (“military destruction”).

Quick answers

What does discidium mean in Latin?
discidium, a noun, means “separation, divorce; discord, disagreement”.
What is the genitive of discidium?
The genitive singular is discidiī. discidium is neuter, second declension.
How do you pronounce discidium?
In classical Latin, [dɪsˈkɪ.di.ũː]; in ecclesiastical (church) Latin, [diʃˈʃiː.di.um].