proper noun · masculinesecond declension
Dīnarchus
Dīnarchus m sg (genitive Dīnarchī)
Meaning
- A Greek orator, imitator of Demosthenes
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Dīnarchus | — |
| genitive | Dīnarchī | — |
| dative | Dīnarchō | — |
| accusative | Dīnarchum | — |
| ablative | Dīnarchō | — |
| vocative | Dīnarche | — |
Dīnarchus, i, m., = Δείναρχος,
Origins
Borrowed from Ancient Greek Δείναρχος (Deínarkhos).