LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

dīgestiō

dīgestiō f (genitive dīgestiōnis)
Classical[diːˈɡɛs.ti.oː]Ecclesiastical[diˈd͡ʒɛs.ti.o]

Meaning

  1. digestion

Declension

declension
formsingularplural
nominativedīgestiōdīgestiōnēs
genitivedīgestiōnisdīgestiōnum
dativedīgestiōnīdīgestiōnibus
accusativedīgestiōnemdīgestiōnēs
ablativedīgestiōnedīgestiōnibus
vocativedīgestiōdīgestiōnēs

dīgestĭo, ōnis, f. id..
I. A dividing of food, dissolving, digestion (post-Aug.): sive concoctio sit illa, sive tantum digestio, Cels. 1 praef. § 63; 2, 14, § 7: facilis ciborum, Quint. 11, 3, 19; Capitol. Ver. 4; Sol. 27, 13; in plur., Macr. S. 7, 4.—
II. An orderly distribution, division, arrangement.
A. In gen.: annorum, Vell. 2, 53 fin.: (Italiae) in literas, i. e. an orderly description (shortly before, descriptio), Plin. 3, 5, 6, § 46.—
B. Esp., as rhet. t. t., enumeration = μερισμός, Cic. de Or. 3, 53, 205; Quint. 9, 1, 31; 9, 2, 2; cf. id. 11, 33, 114.

Origins

  1. Proto-Indo-European*dwóh₁
  2. Latindīgestiō

Proto-Indo-European *trísinflu. Proto-Indo-European *d(w)is- Proto-Italic *dis- Latin dis- Proto-Indo-European *h₂eǵ- Proto-Italic *gezō Latin gerere Latin dīgerō Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin dīgestiō From dīgerō + -tiō.

Descendants
  • Catalandigestió
  • Frenchdigestion
  • Italiandigestione
  • Portuguesedigestão
  • Romaniandigestie
  • Spanishdigestión
  • Piedmontesedigestion

Quick answers

What does dīgestiō mean in Latin?
dīgestiō, a noun, means “digestion”.
What is the genitive of dīgestiō?
The genitive singular is dīgestiōnis. dīgestiō is feminine, third declension.
How do you pronounce dīgestiō?
In classical Latin, [diːˈɡɛs.ti.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [diˈd͡ʒɛs.ti.o].
Where does dīgestiō come from?
Proto-Indo-European *dwóh₁ → Latin dīgestiō.