verbfirst conjugation
difficultō
difficultō (present infinitive difficultāre, perfect active difficultāvī, supine difficultātum)
Classical[dɪf.fɪˈkʊɫ.toː]Ecclesiastical[dif.fiˈkul.to]
Meaning
- to hinder; to make difficult; to obstruct
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | difficultō | difficultābam | difficultābō | difficultāvī | difficultāveram | difficultāverō |
| 2nd sg. | difficultās | difficultābās | difficultābis | difficultāvistī | difficultāverās | difficultāveris |
| 3rd sg. | difficultat | difficultābat | difficultābit | difficultāvit | difficultāverat | difficultāverit |
| 1st pl. | difficultāmus | difficultābāmus | difficultābimus | difficultāvimus | difficultāverāmus | difficultāverimus |
| 2nd pl. | difficultātis | difficultābātis | difficultābitis | difficultāvistis | difficultāverātis | difficultāveritis |
| 3rd pl. | difficultant | difficultābant | difficultābunt | difficultāvērunt difficultāvēre | difficultāverant | difficultāverint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | difficultem | difficultārem | difficultāverim | difficultāvissem |
| 2nd sg. | difficultēs | difficultārēs | difficultāverīs | difficultāvissēs |
| 3rd sg. | difficultet | difficultāret | difficultāverit | difficultāvisset |
| 1st pl. | difficultēmus | difficultārēmus | difficultāverīmus | difficultāvissēmus |
| 2nd pl. | difficultētis | difficultārētis | difficultāverītis | difficultāvissētis |
| 3rd pl. | difficultent | difficultārent | difficultāverint | difficultāvissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | difficultor | difficultābar | difficultābor |
| 2nd sg. | difficultāris difficultāre | difficultābāris difficultābāre | difficultāberis difficultābere |
| 3rd sg. | difficultātur | difficultābātur | difficultābitur |
| 1st pl. | difficultāmur | difficultābāmur | difficultābimur |
| 2nd pl. | difficultāminī | difficultābāminī | difficultābiminī |
| 3rd pl. | difficultantur | difficultābantur | difficultābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | difficulter | difficultārer |
| 2nd sg. | difficultēris difficultēre | difficultārēris difficultārēre |
| 3rd sg. | difficultētur | difficultārētur |
| 1st pl. | difficultēmur | difficultārēmur |
| 2nd pl. | difficultēminī | difficultārēminī |
| 3rd pl. | difficultentur | difficultārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | difficultā | difficultāre |
| pres. 2nd pl. | difficultāte | difficultāminī |
| fut. 2nd sg. | difficultātō | difficultātor |
| fut. 3rd sg. | difficultātō | difficultātor |
| fut. 2nd pl. | difficultātōte | — |
| fut. 3rd pl. | difficultantō | difficultantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | difficultāre | difficultārī |
| perfect infinitive | difficultāvisse | difficultātum esse |
| future infinitive | difficultātūrum esse | difficultātum īrī |
| present participle | difficultāns | — |
| perfect participle | — | difficultātus |
| future participle | difficultātūrus | difficultandus |
gerunddifficultandī, difficultandō, difficultandumsupinedifficultātum, difficultātū
Origins
From difficultās (“difficulty”) + -ō.
Descendants
- Catalandificultar
- Italiandifficoltare
- Portuguesedificultar
- Spanishdificultar
- Galiciandificultar