noun · masculinethird declension
dicator
dicator m (genitive dicatōris)
Classical[dɪˈkaː.tɔr]Ecclesiastical[diˈkaː.tor]
Meaning
- masculineThe meaning of this term is uncertain. Possibilities include: misspelling of dictator, local magistrate in Spoletium responsible for administering the fines enacted upon those who had committed sacrilege against the nearby sacred grove
Honce loucom / nequs violatod / neque exvehito neque / exferto quod louci / siet neque cedito / nesei quo die res deina / anua fiat eod die / quod rei dinai causa / [f]iat sine dolo cedre / [l]icetod seiquis // violasit Iove bovid / piaclum datod / seiquis scies / violasit dolo malo / Iovei bovid piaclum / datod et a(sses) CCC / moltai suntod / eius piacli / moltaique dicator[e] / exactio est[od]
CIL 11.4766
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | dicator | dicatōrēs |
| genitive | dicatōris | dicatōrum |
| dative | dicatōrī | dicatōribus |
| accusative | dicatōrem | dicatōrēs |
| ablative | dicatōre | dicatōribus |
| vocative | dicator | dicatōrēs |
Origins
Unknown.