noun · femininefirst declension
dialectica
dialectica f (genitive dialecticae)
Meaning
- femininedialectics
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | dialectica | dialecticae |
| genitive | dialecticae dialecticēs | dialecticārum |
| dative | dialecticae | dialecticīs |
| accusative | dialecticam dialecticēn | dialecticās |
| ablative | dialecticā | dialecticīs |
| vocative | dialectica | dialecticae |
dĭălectĭca, ae, f., and orum, n., and dĭălectĭce, ēs, v. dialecticus,
I. no. II.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
dialectica ae, f
sc. ars, dialectics, logic .
dialectica ōrum, n
dialecticus, logical discussion, dialectics .
Origins
Borrowed from Ancient Greek δῐᾰλεκτῐκή (dĭălektĭkḗ).
Descendants
- Frenchdialectique