verbfirst conjugation
dēvolō
dēvolō (present infinitive dēvolāre, perfect active dēvolāvī, supine dēvolātum)
Classical[ˈdeː.wɔ.ɫoː]Ecclesiastical[ˈdɛː.vo.lo]
Meaning
- to fly down or away
Ergō Īrīs croceīs per caelum rōscida pennīs, / mīlle trahēns variōs adversō sōle colōrēs, / dēvolat, [...].
Therefore Iris flew down on dewy saffron wings, trailing through the sky a thousand varied colors opposite the sun, ….29 BCE – 19 BCE, Vergilius, Aeneis 4.700-702
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | dēvolō | dēvolābam | dēvolābō | dēvolāvī | dēvolāveram dēvolāram | dēvolāverō dēvolārō |
| 2nd sg. | dēvolās | dēvolābās | dēvolābis | dēvolāvistī dēvolāstī | dēvolāverās dēvolārās | dēvolāveris dēvolāris |
| 3rd sg. | dēvolat | dēvolābat | dēvolābit | dēvolāvit dēvolāt | dēvolāverat dēvolārat | dēvolāverit dēvolārit |
| 1st pl. | dēvolāmus | dēvolābāmus | dēvolābimus | dēvolāvimus dēvolāmus | dēvolāverāmus dēvolārāmus | dēvolāverimus dēvolārimus |
| 2nd pl. | dēvolātis | dēvolābātis | dēvolābitis | dēvolāvistis dēvolāstis | dēvolāverātis dēvolārātis | dēvolāveritis dēvolāritis |
| 3rd pl. | dēvolant | dēvolābant | dēvolābunt | dēvolāvērunt dēvolārunt, dēvolāvēre | dēvolāverant dēvolārant | dēvolāverint dēvolārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | dēvolem | dēvolārem | dēvolāverim dēvolārim | dēvolāvissem dēvolāssem |
| 2nd sg. | dēvolēs | dēvolārēs | dēvolāverīs dēvolārīs | dēvolāvissēs dēvolāssēs |
| 3rd sg. | dēvolet | dēvolāret | dēvolāverit dēvolārit | dēvolāvisset dēvolāsset |
| 1st pl. | dēvolēmus | dēvolārēmus | dēvolāverīmus dēvolārīmus | dēvolāvissēmus dēvolāssēmus |
| 2nd pl. | dēvolētis | dēvolārētis | dēvolāverītis dēvolārītis | dēvolāvissētis dēvolāssētis |
| 3rd pl. | dēvolent | dēvolārent | dēvolāverint dēvolārint | dēvolāvissent dēvolāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | dēvolor | dēvolābar | dēvolābor |
| 2nd sg. | dēvolāris dēvolāre | dēvolābāris dēvolābāre | dēvolāberis dēvolābere |
| 3rd sg. | dēvolātur | dēvolābātur | dēvolābitur |
| 1st pl. | dēvolāmur | dēvolābāmur | dēvolābimur |
| 2nd pl. | dēvolāminī | dēvolābāminī | dēvolābiminī |
| 3rd pl. | dēvolantur | dēvolābantur | dēvolābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | dēvoler | dēvolārer |
| 2nd sg. | dēvolēris dēvolēre | dēvolārēris dēvolārēre |
| 3rd sg. | dēvolētur | dēvolārētur |
| 1st pl. | dēvolēmur | dēvolārēmur |
| 2nd pl. | dēvolēminī | dēvolārēminī |
| 3rd pl. | dēvolentur | dēvolārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | dēvolā | dēvolāre |
| pres. 2nd pl. | dēvolāte | dēvolāminī |
| fut. 2nd sg. | dēvolātō | dēvolātor |
| fut. 3rd sg. | dēvolātō | dēvolātor |
| fut. 2nd pl. | dēvolātōte | — |
| fut. 3rd pl. | dēvolantō | dēvolantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | dēvolāre | dēvolārī |
| perfect infinitive | dēvolāvisse dēvolāsse | dēvolātum esse |
| future infinitive | dēvolātūrum esse | dēvolātum īrī |
| present participle | dēvolāns | — |
| perfect participle | — | dēvolātus dēvolāta, dēvolātā, dēvolātae, dēvolātam, dēvolātārum, dēvolātās, dēvolātī, dēvolātōrum, dēvolātōs |
| future participle | dēvolātūrus dēvolātūra, dēvolātūrā, dēvolātūrae, dēvolātūram, dēvolātūrārum, dēvolātūrās, dēvolātūre, dēvolātūrī, dēvolātūrīs, dēvolātūrō, dēvolātūrōrum, dēvolātūrōs, dēvolātūrum | dēvolandus dēvolanda, dēvolandā, dēvolandae, dēvolandam, dēvolandārum, dēvolandās, dēvolande, dēvolandīs, dēvolandōrum, dēvolandōs |
gerunddēvolandī, dēvolandō, dēvolandumsupinedēvolātum, dēvolātū
dē-vŏlo, āre,
I. v. n., to fly down or away (very rare).
I. Lit.
(a). To fly down:
devolant angues jubati deorsum in impluvium, Plaut. Am. 5, 1, 56: Iris per caelum, Verg. A. 4, 702: sibi de caelo devolaturam in sinum victoriam, Liv. 7, 12, 13.—(b). To fly away:
turdus devolet illuc, ubi, etc., Hor. S. 2, 5, 11: phoenicem devolavisse in Aegyptum, Plin. 10, 2, 2, § 5.—II. Transf., to hasten down, to fly or hasten away:
de tribunali, Liv. 2, 29: in terram, Lucr. 6, 205: praecipites in forum, Liv. 3, 15; cf.: raptim ad puerum, Petr. 105, 8: ab afflicta amicitia transfugere atque ad florentem aliam devolare, * Cic. Quint. 30, 93; cf. absol. Auct. Her. 4, 17, 24.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
dē-volō —, ātūrus, āre,
to fly down: Iris per caelum, V.: sibi de caelo devolatura in sinum victoria, L.—To fly away: turdus devolet illuc, ubi, etc., H.—To hasten down, hasten away, fly: praecipites pavore in forum, L.: ad florentem aliam (amicitiam).
Origins
- Proto-Indo-European*de
- Proto-Indo-European*déh₁
- Proto-Italic*dē
- Latindēvolō
Latin dē- Proto-Indo-European *welh₁-der. Proto-Indo-European *weyh₁-influ. Proto-Italic *welō Latin volō Latin dēvolō From dē- + volō.