LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation, no supine stem

dēsīdō

dēsīdō (present infinitive dēsīdere, perfect active dēsēdī or dēsīdī)
Classical[deːˈsiː.doː]Ecclesiastical[deˈs̬iː.do]

Meaning

  1. intransitiveto sink, settle down, subside
  2. to deteriorate, degenerate

Conjugation conjugation 3 no-supine

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.dēsīdōdēsīdēbamdēsīdamdēsēdī
dēsīdī
dēsēderam
dēsīderam
dēsēderō
dēsīderō
2nd sg.dēsīdisdēsīdēbāsdēsīdēsdēsēdistī
dēsīdistī
dēsēderās
dēsīderās
dēsēderis
dēsīderis
3rd sg.dēsīditdēsīdēbatdēsīdetdēsēdit
dēsīdit
dēsēderat
dēsīderat
dēsēderit
dēsīderit
1st pl.dēsīdimusdēsīdēbāmusdēsīdēmusdēsēdimus
dēsīdimus
dēsēderāmus
dēsīderāmus
dēsēderimus
dēsīderimus
2nd pl.dēsīditisdēsīdēbātisdēsīdētisdēsēdistis
dēsīdistis
dēsēderātis
dēsīderātis
dēsēderitis
dēsīderitis
3rd pl.dēsīduntdēsīdēbantdēsīdentdēsēdērunt
dēsēdēre, dēsīdērunt, dēsīdēre
dēsēderant
dēsīderant
dēsēderint
dēsīderint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.dēsīdamdēsīderemdēsēderim
dēsīderim
dēsēdissem
dēsīdissem
2nd sg.dēsīdāsdēsīderēsdēsēderīs
dēsīderīs
dēsēdissēs
dēsīdissēs
3rd sg.dēsīdatdēsīderetdēsēderit
dēsīderit
dēsēdisset
dēsīdisset
1st pl.dēsīdāmusdēsīderēmusdēsēderīmus
dēsīderīmus
dēsēdissēmus
dēsīdissēmus
2nd pl.dēsīdātisdēsīderētisdēsēderītis
dēsīderītis
dēsēdissētis
dēsīdissētis
3rd pl.dēsīdantdēsīderentdēsēderint
dēsīderint
dēsēdissent
dēsīdissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.dēsīdordēsīdēbardēsīdar
2nd sg.dēsīderis
dēsīdere
dēsīdēbāris
dēsīdēbāre
dēsīdēris
dēsīdēre
3rd sg.dēsīditurdēsīdēbāturdēsīdētur
1st pl.dēsīdimurdēsīdēbāmurdēsīdēmur
2nd pl.dēsīdiminīdēsīdēbāminīdēsīdēminī
3rd pl.dēsīdunturdēsīdēbanturdēsīdentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.dēsīdardēsīderer
2nd sg.dēsīdāris
dēsīdāre
dēsīderēris
dēsīderēre
3rd sg.dēsīdāturdēsīderētur
1st pl.dēsīdāmurdēsīderēmur
2nd pl.dēsīdāminīdēsīderēminī
3rd pl.dēsīdanturdēsīderentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.dēsīdedēsīdere
pres. 2nd pl.dēsīditedēsīdiminī
fut. 2nd sg.dēsīditōdēsīditor
fut. 3rd sg.dēsīditōdēsīditor
fut. 2nd pl.dēsīditōte—
fut. 3rd pl.dēsīduntōdēsīduntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivedēsīderedēsīdī
perfect infinitivedēsēdisse
dēsīdisse
—
present participledēsīdēns—
future participle—dēsīdendus
dēsīdundus
gerunddēsīdendī, dēsīdendō, dēsīdendum

dē-sīdo, sēdi (de-sīdi, Cic. l. l. infra, Lampr id. Alex. Sev. 39, 7), 3, v. n., v. consido. —Of inanimate things, esp. of places,
I. to sink, fall, or settle down.
I. Prop.: tantos terrae motus factos esse, ut multa oppida corruerint, multis locis labes factae sint terraeque desiderint, Cic. Div. 1, 35 fin.; 1, 43, 97; Liv. 32, 9; and poet. of the apparent sinking of mountains to one flying aloft: Gargara desidunt surgenti, Stat. Th. 1, 549: ovum inane natat, plenum desidit, Varr. R. R. 3, 9, 11; Just. 4, 1, 10: ex urina quod desidit album est, sediment, Cels. 2, 7: tumor ex toto desidit, id. 7, 18. —*
II. Trop., to deteriorate, degenerate: desidentes mores, Liv. prooem. 9.

Origins

  1. Proto-Indo-European*de
  2. Proto-Indo-European*déh₁
  3. Proto-Italic*dē
  4. Latindēsīdō

Latin dē- Proto-Indo-European *sed- Proto-Indo-European *sísdeti Proto-Italic *sizdō Latin sīdō Latin dēsīdō From dē- + sīdō (“to sit down, settle”).

Quick answers

What does dēsīdō mean in Latin?
dēsīdō, a verb, means “to sink, settle down, subside; to deteriorate, degenerate”.
What are the principal parts of dēsīdō?
dēsīdō, dēsīdere, dēsēdī (third conjugation, no supine stem).
How do you pronounce dēsīdō?
In classical Latin, [deːˈsiː.doː]; in ecclesiastical (church) Latin, [deˈs̬iː.do].
Where does dēsīdō come from?
Proto-Indo-European *de → Proto-Indo-European *déh₁ → Proto-Italic *dē → Latin dēsīdō.