LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

dēruptus

dēruptus (feminine dērupta, neuter dēruptum, comparative dēruptior)
Classical[deːˈrʊp.tʊs]Ecclesiastical[deˈrup.tus]

Meaning

  1. adjectivebroken, precipitous, steep

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativedēruptusdēruptadēruptum
genitivedēruptīdēruptaedēruptī
dativedēruptōdēruptaedēruptō
accusativedēruptumdēruptamdēruptum
ablativedēruptōdēruptādēruptō
vocativedēruptedēruptadēruptum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativedēruptīdēruptaedērupta
genitivedēruptōrumdēruptārumdēruptōrum
dativedēruptīsdēruptīsdēruptīs
accusativedēruptōsdēruptāsdērupta
ablativedēruptīsdēruptīsdēruptīs
vocativedēruptīdēruptaedērupta

dē-ruptus, a, um, Part. [derumpo, not in use],
I. broken; hence, like abruptus, of localities, precipitous, steep (not before Lucret.): dextra pars (maceriae) in aliquantum altitudinis, Liv. 42, 15; so, saxa, Lucr. 6, 539: ripae, Liv. 37, 39: angustiae (with praecipites), id. 21, 33: collis (with arduus), Tac. A. 2, 80: spatia terrae (with prona), Gell. 7, 2, 11.—Comp.: in deruptiorem tumulum, Liv. 38, 2.—Sup. and adv. appear not to occur.—
b. In plur. subst., dērupta, ōrum, n., precipices: in derupta praecipitati, Liv. 38, 2 fin.: per derupta et avia, Tac. A. 4, 45; 6, 21.

Origins

  1. Proto-Indo-European*de
  2. Proto-Indo-European*déh₁
  3. Proto-Italic*dē
  4. Latindēruptus

Latin dē- Proto-Indo-European *Hrew-? Proto-Indo-European *Hrewp- Proto-Indo-European *-né- Proto-Indo-European *Hrunépti Latin rumpō Latin ruptus Latin dēruptus From dē- + ruptus (“broken, burst”).

Descendants
  • Italiandirotto

Quick answers

What does dēruptus mean in Latin?
dēruptus, a adjective, means “broken, precipitous, steep”.
How do you pronounce dēruptus?
In classical Latin, [deːˈrʊp.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [deˈrup.tus].
Where does dēruptus come from?
Proto-Indo-European *de → Proto-Indo-European *déh₁ → Proto-Italic *dē → Latin dēruptus.