numeralfirst/second-declension numeral
dēnus
dēnus (feminine dēna, neuter dēnum)
Classical[ˈdeː.nʊs]Ecclesiastical[ˈdɛː.nus]
Meaning
- in pluralnumeralten each
- numeralpoeticten
Etsi quater denus bis iam mihi volvitur annus
c. 397 CE – 430 CE, Cyprianus Gallus, Iesu Naue 438
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | dēnus | dēna decēna | dēnum decēnum |
| genitive | dēnī decēnī | dēnae decēnae | dēnī decēnī |
| dative | dēnō decēnō | dēnae decēnae | dēnō decēnō |
| accusative | dēnum decēnum | dēnam decēnam | dēnum decēnum |
| ablative | dēnō decēnō | dēnā decēnā | dēnō decēnō |
| vocative | dēne decēne | dēna decēna | dēnum decēnum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | dēnī decēnī | dēnae decēnae | dēna decēna |
| genitive | dēnum dēnōrum, decēnōrum, decēnum | dēnum dēnārum, decēnārum, decēnum | dēnum dēnōrum, decēnōrum, decēnum |
| dative | dēnīs decēnīs | dēnīs decēnīs | dēnīs decēnīs |
| accusative | dēnōs decēnōs | dēnās decēnās | dēna decēna |
| ablative | dēnīs decēnīs | dēnīs decēnīs | dēnīs decēnīs |
| vocative | dēnī decēnī | dēnae decēnae | dēna decēna |
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
dēnus adj.
for * dec-nus; cf. decem, δέκα, the tenth : luna, O.
Origins
- Proto-Indo-European*déḱm̥
- Proto-Italic*dekəm
- Latindēnus
Proto-Indo-European *-nós Proto-Italic *-nos Latin -nus Latin -nus Latin dēnus Apparently from earlier *deksnos, equivalent to dec(em) + -nus.