adjectivefirst/second-declension adjective
dēlicus
dēlicus (feminine dēlica, neuter dēlicum)
Classical[ˈdeː.lɪ.kʊs]Ecclesiastical[ˈdɛː.li.kus]
Meaning
- adjectiveweaned (especially of sows)
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | dēlicus | dēlica | dēlicum |
| genitive | dēlicī | dēlicae | dēlicī |
| dative | dēlicō | dēlicae | dēlicō |
| accusative | dēlicum | dēlicam | dēlicum |
| ablative | dēlicō | dēlicā | dēlicō |
| vocative | dēlice | dēlica | dēlicum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | dēlicī | dēlicae | dēlica |
| genitive | dēlicōrum | dēlicārum | dēlicōrum |
| dative | dēlicīs | dēlicīs | dēlicīs |
| accusative | dēlicōs | dēlicās | dēlica |
| ablative | dēlicīs | dēlicīs | dēlicīs |
| vocative | dēlicī | dēlicae | dēlica |
dēlĭcus, a, um, adj. delinquo,
I. put away from the breast, weaned:
porci, Varr. R. R. 2, 4, 16; cf. delicum, ἀπογαλακτισθέν, Gloss. Vet.