noun · femininethird declension
dēfraudātiō
dēfraudātiō f (genitive dēfraudātiōnis)
Classical[deː.frau̯ˈdaː.ti.oː]Ecclesiastical[de.frau̯ˈdat.t͡si.o]
Meaning
- the act of defrauding
- figurativelydeficiency
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | dēfraudātiō | dēfraudātiōnēs |
| genitive | dēfraudātiōnis | dēfraudātiōnum |
| dative | dēfraudātiōnī | dēfraudātiōnibus |
| accusative | dēfraudātiōnem | dēfraudātiōnēs |
| ablative | dēfraudātiōne | dēfraudātiōnibus |
| vocative | dēfraudātiō | dēfraudātiōnēs |
dēfraudātĭo, ōnis, f. defraudo.— Lit.,
I. a defrauding.—Trop., deficiency, Tert. Anim. 43.
Origins
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin dēfraudātiō From dēfraudō + -tiō.
Descendants
- Italiandefraudazione
- Portuguesedefraudação
- Spanishdefraudación