proper noun · masculinefirst declension
Dēcula
Dēcula m sg (genitive Dēculae)
Classical[ˈdeː.kʊ.ɫa]Ecclesiastical[ˈdɛː.ku.la]
Meaning
- A Roman cognomen — famously held by
- Marcus Tullius Decula, a Roman consul
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Dēcula | — |
| genitive | Dēculae | — |
| dative | Dēculae | — |
| accusative | Dēculam | — |
| ablative | Dēculā | — |
| vocative | Dēcula | — |