noun · femininethird declension
decorātiō
decorātiō f (genitive decorātiōnis)
Meaning
- decoration
- adornment
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | decorātiō | decorātiōnēs |
| genitive | decorātiōnis | decorātiōnum |
| dative | decorātiōnī | decorātiōnibus |
| accusative | decorātiōnem | decorātiōnēs |
| ablative | decorātiōne | decorātiōnibus |
| vocative | decorātiō | decorātiōnēs |
Origins
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin decorātiō From decorō (“adorn, decorate”) + -tiō (resultative noun suffix).
Descendants
- Catalandecoració
- Frenchdécoration
- Romaniandecorațiefrom French décoration
- Italiandecorazione
- Occitandecoracion
- Portuguesedecoração
- Spanishdecoración
- Turkishdekorasyonfrom French décoration
- Galiciandecoración
- Piedmontesedecorassion