LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

decimō

decimō (present infinitive decimāre, perfect active decimāvī, supine decimātum)
Classical[ˈdɛ.kɪ.moː]Ecclesiastical[ˈdɛː.t͡ʃi.mo]

Meaning

  1. to decimate (select every tenth person for punishment)
    Horror animum subit quotiens recordor feralem introitum et hanc solam Galbae victoriam, cum in oculis urbis decimari deditos iuberet, quos deprecantis in fidem acceperat.Horror overtakes me when I think back to that gruesome entry [in Rome], which was Galba's only victory, when before the eyes of the city he ordered the prisoners to be decimated, after he had accepted their pleas for surrender.c. 100 CE – 110 CE, Tacitus, Historiae 1.37
    Cohortes, si quae cessissent loco, decimatas hordeo pavit.Cohorts, if they hadn't stood their ground, he decimated and fed on barley.121 CE, Suetonius, De vita Caesarum Vita divi Augusti 24
  2. to pay tithes

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.decimōdecimābamdecimābōdecimāvīdecimāveramdecimāverō
decimārō
2nd sg.decimāsdecimābāsdecimābisdecimāvistī
decimāstī
decimāverās
decimārās
decimāveris
3rd sg.decimatdecimābatdecimābitdecimāvitdecimāverat
decimārat
decimāverit
decimārit
1st pl.decimāmusdecimābāmusdecimābimusdecimāvimusdecimāverāmusdecimāverimus
decimārimus
2nd pl.decimātisdecimābātisdecimābitisdecimāvistis
decimāstis
decimāverātis
decimārātis
decimāveritis
decimāritis
3rd pl.decimantdecimābantdecimābuntdecimāvērunt
decimāvēre, decimārunt
decimāverant
decimārant
decimāverint
decimārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.decimemdecimāremdecimāverim
decimārim
decimāvissem
decimāssem
2nd sg.decimēsdecimārēsdecimāverīsdecimāvissēs
decimāssēs
3rd sg.decimetdecimāretdecimāverit
decimārit
decimāvisset
decimāsset
1st pl.decimēmusdecimārēmusdecimāverīmus
decimārīmus
decimāvissēmus
decimāssēmus
2nd pl.decimētisdecimārētisdecimāverītis
decimārītis
decimāvissētis
decimāssētis
3rd pl.decimentdecimārentdecimāverint
decimārint
decimāvissent
decimāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.decimordecimābardecimābor
2nd sg.decimāris
decimāre
decimābāris
decimābāre
decimāberis
decimābere
3rd sg.decimāturdecimābāturdecimābitur
1st pl.decimāmurdecimābāmurdecimābimur
2nd pl.decimāminīdecimābāminīdecimābiminī
3rd pl.decimanturdecimābanturdecimābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.decimerdecimārer
2nd sg.decimēris
decimēre
decimārēris
decimārēre
3rd sg.decimēturdecimārētur
1st pl.decimēmurdecimārēmur
2nd pl.decimēminīdecimārēminī
3rd pl.decimenturdecimārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.decimādecimāre
pres. 2nd pl.decimātedecimāminī
fut. 2nd sg.decimātōdecimātor
fut. 3rd sg.decimātōdecimātor
fut. 2nd pl.decimātōte—
fut. 3rd pl.decimantōdecimantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivedecimāredecimārī
perfect infinitivedecimāvisse
decimāsse
decimātum esse
future infinitivedecimātūrum essedecimātum īrī
present participledecimāns—
perfect participle—decimātus
decimāta, decimātā, decimātae, decimātam, decimātārum, decimātās, decimātī, decimātōrum, decimātōs
future participledecimātūrus
decimātūra, decimātūrā, decimātūrae, decimātūram, decimātūrārum, decimātūrās, decimātūre, decimātūrī, decimātūrīs, decimātūrō, decimātūrōrum, decimātūrōs, decimātūrum
decimandus
decimanda, decimandā, decimandae, decimandam, decimandārum, decimandās, decimande, decimandīs, decimandōrum, decimandōs
gerunddecimandī, decimandō, decimandumsupinedecimātum, decimātū

dĕcĭmo or dĕcŭmo, āvi, ātum, 1, v. a. decimus.
I. To select by lot every tenth man for punishment, to decimate (postAug., although the practice itself occurs as early as 283 A. U. C.; v. Liv. 2, 59 fin.), Suet. Galb. 12: cohortes, id. Aug. 24: cohortium militem, Frontin. Strat. 4, 1, 37 al.— Absol., Suet. Calig. 48.—
II. To cause to pay tithes, to collect tithes from a person. —Pass.: et Levi decimatus est, Vulg. Hebr. 7, 9.—
III. To select the tenth part as an offering, to pay tithes of anything, Fest. p. 237, 25 Müll.; Vulg. Matth. 23, 23.—Hence, dĕcŭmātus, a, um, P. a., selected, excellent, choice: honestas, Symm. Ep. 3, 49 and 51.—Sup.: juvenis, id. ib. 8, 16.

Origins

  1. Proto-Italic*dekəmos
  2. Latindecimō

Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin decimo From decimus (“tenth”) + -ō.

Borrowed
  • Englishdecimate
  • Frenchdécimer
  • Italiandecimare
  • Portuguesedecimar
  • Romaniandecima
  • Galiciandecimar
  • Polishdecymować
Inherited
  • Catalandelmar
  • Spanishdiezmarfrom Old Spanish dezmar
  • Portuguesedizimar
  • Asturiandezmar
  • Asturiandiezmarfrom Old Spanish dezmar

Quick answers

What does decimō mean in Latin?
decimō, a verb, means “to decimate (select every tenth person for punishment); to pay tithes”.
What are the principal parts of decimō?
decimō, decimāre, decimāvī, decimātum (first conjugation).
How do you pronounce decimō?
In classical Latin, [ˈdɛ.kɪ.moː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈdɛː.t͡ʃi.mo].
Where does decimō come from?
Proto-Italic *dekəmos → Latin decimō.