noun · masculinethird declension
decimātor
decimātor m (genitive decimātōris)
Meaning
- Medieval Latintithe collector
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | decimātor | decimātōrēs |
| genitive | decimātōris | decimātōrum |
| dative | decimātōrī | decimātōribus |
| accusative | decimātōrem | decimātōrēs |
| ablative | decimātōre | decimātōribus |
| vocative | decimātor | decimātōrēs |
Origins
- Proto-Italic*dekəmos
- Latindecimātor
Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin decimō Proto-Indo-European *-tōr Proto-Italic *-tōr Latin -tor Latin decimātor From decimō + -tor.