LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

dēceptōrius

dēceptōrius (feminine dēceptōria, neuter dēceptōrium)
Classical[deː.kɛpˈtoː.ri.ʊs]Ecclesiastical[de.t͡ʃepˈtɔː.ri.us]

Meaning

  1. adjectivedeceitful, deceptive
    354 AD430 AD, Augustine of Hippo, De doctrina Christiana, 2.23

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativedēceptōriusdēceptōriadēceptōrium
genitivedēceptōriīdēceptōriaedēceptōriī
dativedēceptōriōdēceptōriaedēceptōriō
accusativedēceptōriumdēceptōriamdēceptōrium
ablativedēceptōriōdēceptōriādēceptōriō
vocativedēceptōriedēceptōriadēceptōrium
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativedēceptōriīdēceptōriaedēceptōria
genitivedēceptōriōrumdēceptōriārumdēceptōriōrum
dativedēceptōriīsdēceptōriīsdēceptōriīs
accusativedēceptōriōsdēceptōriāsdēceptōria
ablativedēceptōriīsdēceptōriīsdēceptōriīs
vocativedēceptōriīdēceptōriaedēceptōria

dēceptōrĭus, a, um, adj. id.,
I. deceitful, deceptive (late Lat.), Aug. Doctr. Christ. 2, 23.

Origins

Descendants
  • Italiandecettorio
  • Spanishdeceptorio

Quick answers

What does dēceptōrius mean in Latin?
dēceptōrius, a adjective, means “deceitful, deceptive”.
How do you pronounce dēceptōrius?
In classical Latin, [deː.kɛpˈtoː.ri.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [de.t͡ʃepˈtɔː.ri.us].