adjectivefirst/second-declension adjective
dēceptōrius
dēceptōrius (feminine dēceptōria, neuter dēceptōrium)
Classical[deː.kɛpˈtoː.ri.ʊs]Ecclesiastical[de.t͡ʃepˈtɔː.ri.us]
Meaning
- adjectivedeceitful, deceptive
354 AD
430 AD, Augustine of Hippo, De doctrina Christiana, 2.23
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | dēceptōrius | dēceptōria | dēceptōrium |
| genitive | dēceptōriī | dēceptōriae | dēceptōriī |
| dative | dēceptōriō | dēceptōriae | dēceptōriō |
| accusative | dēceptōrium | dēceptōriam | dēceptōrium |
| ablative | dēceptōriō | dēceptōriā | dēceptōriō |
| vocative | dēceptōrie | dēceptōria | dēceptōrium |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | dēceptōriī | dēceptōriae | dēceptōria |
| genitive | dēceptōriōrum | dēceptōriārum | dēceptōriōrum |
| dative | dēceptōriīs | dēceptōriīs | dēceptōriīs |
| accusative | dēceptōriōs | dēceptōriās | dēceptōria |
| ablative | dēceptōriīs | dēceptōriīs | dēceptōriīs |
| vocative | dēceptōriī | dēceptōriae | dēceptōria |
dēceptōrĭus, a, um, adj. id.,
I. deceitful, deceptive (late Lat.), Aug. Doctr. Christ. 2, 23.
Origins
Descendants
- Italiandecettorio
- Spanishdeceptorio