adjectivethird-declension two-termination adjective
dapsilis
dapsilis (neuter dapsile)
Classical[ˈdap.sɪ.lɪs]Ecclesiastical[ˈdap.si.lis]
Meaning
- two terminationSumptuous, bountiful, plentiful, abundant.
- Medieval Latintwo terminationGenerous.
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | dapsilis | dapsilis | dapsile |
| genitive | dapsilis | dapsilis | dapsilis |
| dative | dapsilī | dapsilī | dapsilī |
| accusative | dapsilem | dapsilem | dapsile |
| ablative | dapsilī | dapsilī | dapsilī |
| vocative | dapsilis | dapsilis | dapsile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | dapsilēs | dapsilēs | dapsilia |
| genitive | dapsilium | dapsilium | dapsilium |
| dative | dapsilibus | dapsilibus | dapsilibus |
| accusative | dapsilīs dapsilēs | dapsilīs dapsilēs | dapsilia |
| ablative | dapsilibus | dapsilibus | dapsilibus |
| vocative | dapsilēs | dapsilēs | dapsilia |
dapsĭlis, e (
I. abl. plur. dapsilis, Plaut. Ps. 1, 4, 3), adj. δαψιλής, daps, sumptuous, bountiful, richly provided with every thing, abundant (mostly ante- and post-class.;
in the class. period perhaps only in Colum. and Suet.): sumptus, Plaut. Most. 4, 2, 66: dotes, id. Aul. 2, 1, 45: corollae, id. Ps. 5, 1, 21: lectus, id. Truc. 1, 1, 34; lubentiae, id. Ps. 1, 4, 3: proventus (vitis), Col. 4, 27, 6: copia facundiae, App. M. 11, p. 258, 12.—(b). With abl.:
spionia dapsilis musto, Col. 3, 2, 27.—Advv., sumptuously, bountifully. A. Form dapsĭlĭter: d. suos amicos alit, Naev. ap. Charis. p. 178 P. (v. 39 Ribbeck).—
B. Form dapsĭle: verrem sume dapsile ac dilucide, Pompon. ap. Non. 513, 27 (v. 161 Ribbeck): convivebatur, * Suet. Vesp. 19.—*
b. Comp. invitavit se dapsilius, Lucil. ap. Non. 321, 29.
Origins
Possibly borrowed from Ancient Greek δαψιλής (dapsilḗs), built on the aorist stem of δάπτω (dáptō, “to devour, consume”). The Latin noun daps, dapis is clearly related, but it is difficult to derive the form dapsilis directly from this noun, since its stem is dap- (with -s- simply an inflectional ending of the nominative singular). Furthermore, the suffix -ilis with short -ĭ- most often forms deverbal rather than denominative adjectives.