LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

dānicus

dānicus (feminine dānica, neuter dānicum, adverb dānicē)
Classical[ˈdaː.nɪ.kʊs]Ecclesiastical[ˈdaː.ni.kus]

Meaning

  1. Medieval LatinadjectiveDanish

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativedānicusdānicadānicum
genitivedānicīdānicaedānicī
dativedānicōdānicaedānicō
accusativedānicumdānicamdānicum
ablativedānicōdānicādānicō
vocativedānicedānicadānicum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativedānicīdānicaedānica
genitivedānicōrumdānicārumdānicōrum
dativedānicīsdānicīsdānicīs
accusativedānicōsdānicāsdānica
ablativedānicīsdānicīsdānicīs
vocativedānicīdānicaedānica

Origins

From Dānī (“Danes”) + -icus.

Descendants
  • EnglishDanic
  • Spanishdánico

Quick answers

What does dānicus mean in Latin?
dānicus, a adjective, means “Danish”.
How do you pronounce dānicus?
In classical Latin, [ˈdaː.nɪ.kʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈdaː.ni.kus].