adjectivefirst/second-declension adjective
dānicus
dānicus (feminine dānica, neuter dānicum, adverb dānicē)
Classical[ˈdaː.nɪ.kʊs]Ecclesiastical[ˈdaː.ni.kus]
Meaning
- Medieval LatinadjectiveDanish
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | dānicus | dānica | dānicum |
| genitive | dānicī | dānicae | dānicī |
| dative | dānicō | dānicae | dānicō |
| accusative | dānicum | dānicam | dānicum |
| ablative | dānicō | dānicā | dānicō |
| vocative | dānice | dānica | dānicum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | dānicī | dānicae | dānica |
| genitive | dānicōrum | dānicārum | dānicōrum |
| dative | dānicīs | dānicīs | dānicīs |
| accusative | dānicōs | dānicās | dānica |
| ablative | dānicīs | dānicīs | dānicīs |
| vocative | dānicī | dānicae | dānica |
Origins
From Dānī (“Danes”) + -icus.
Descendants
- EnglishDanic
- Spanishdánico