noun · neutersecond declension
dāmium
dāmium n (genitive dāmiī or dāmī)
Meaning
- A type of secret sacrifice
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | dāmium | dāmia |
| genitive | dāmiī dāmī | dāmiōrum |
| dative | dāmiō | dāmiīs |
| accusative | dāmium | dāmia |
| ablative | dāmiō | dāmiīs |
| vocative | dāmium | dāmia |
dāmium, ii, n.: sacrificium, quod fie bat in operto in honorem Bonae Deae. Dea quoque ipsa DAMIA et sacerdos ejus DAMIATRIX appellabatur, Paul. ex Fest. p. 68, 8 Müll [δᾶμος = δῆμος]; cf. "damium, θυσίαι ὑπαίθριοι γινόμεναι," Gloss. Lab.