adjectivefirst/second-declension adjective
dalivus
dalivus (feminine daliva, neuter dalivum)
Classical[ˈda.lɪ.wʊs]Ecclesiastical[ˈdaː.li.vus]
Meaning
- adjectivecareless
- adjectivestupid, insane
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | dalivus | daliva | dalivum |
| genitive | dalivī | dalivae | dalivī |
| dative | dalivō | dalivae | dalivō |
| accusative | dalivum | dalivam | dalivum |
| ablative | dalivō | dalivā | dalivō |
| vocative | dalive | daliva | dalivum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | dalivī | dalivae | daliva |
| genitive | dalivōrum | dalivārum | dalivōrum |
| dative | dalivīs | dalivīs | dalivīs |
| accusative | dalivōs | dalivās | daliva |
| ablative | dalivīs | dalivīs | dalivīs |
| vocative | dalivī | dalivae | daliva |
dalivus, a word of unknown signif.; acc. to some, =
I. supinus; acc. to others, = stultus or insanus, Paul. ex Fest. 68, 1 Müll.
Origins
Unknown. Attested only in Festus, who cites Santra’s derivation from Ancient Greek δείλαιος (deílaios, “wretched”).